Η ώρα της “ξενέρας” για τους απανταχού λάτρεις των ευρωπαϊκών πρωταθλημάτων έφτασε! Το Nations League είναι ξανά εδώ μετά από καιρό, έχει το ενδιαφέρον του και θα μας απασχολήσει για πολλές μέρες ακόμα. Μέχρι τότε, ας ρίξουμε ένα βλέμμα σε ποιο σημείο βρισκόμαστε και τι μας δείχνουν οι προβλέψεις για την Εθνική Ελλάδος Nations League 2026.
- Η Εθνική θα αντιμετωπίσει στον όμιλο της Σερβία, Γερμανία και Ολλανδία
- Για πρώτη φορά συμμετέχει στη League A της διοργάνωσης
- Οι δύο πρώτοι προχωράνε στα Play-Off, ο τρίτος δίνει μπαράζ για την αποφυγή υποβιβασμού στη League B, ο τέταρτος υποβιβάζεται αυτόματα.
- Βλαχοδήμος, Κουρμπέλης και Μασούρας είναι οι γηραιότεροι στο ρόστερ (32 ετών)
ΑΠΟΤΥΧΙΑ (με κεφαλαία γράμματα)
Εντάξει, δεν περίμενε κανείς δεύτερο Ευρωπαϊκό στα προγνωστικά ποδοσφαίρου – και μόνο που η Εθνική για μία ολόκληρη δεκαετία μετά τον θρίαμβο της Πορτογαλίας ήταν παρούσα σε όλες τις μεγάλες διοργανώσεις (πλην Μουντιάλ 2006), μας έφτανε και μας περίσσευε. Aπό το Μουντιάλ της Βραζιλίας όμως και μετά έχουμε συμπληρώσει δώδεκα χρόνια απουσίας και η αποτυχία είναι ακόμα μεγαλύτερη αν αναλογιστούμε πόσο έχει διευρυνθεί ο αριθμός των ομάδων που συμμετέχουν.
Ας ξεκινήσουμε χρονολογικά: Ρανιέρι, Μαρκαριάν, Φερόε και Εθνική Μυκόνου μπήκαν κάποτε στην ίδια πρόταση και δεν χρειάζεται ιδιαίτερη ανάλυση. Ο Σκίμπε ήρθε να συμμαζέψει τα ασυμμάζευτα και σε γενικές γραμμές τα κατάφερε- ώσπου συναντήσαμε την ανυπέρβλητη Κροατία στα μπαράζ για το Μουντιάλ του 2018 και εύλογα αποκλειστήκαμε.
Ο Φαν’τ Σχιπ διαδέχτηκε και έκανε άνοιγμα σε νέους παίχτες με έμφαση στο εξωτερικό, αλλάζοντας στυλ χωρίς όμως να αφήσει σημαντική παρακαταθήκη. Στη θέση του ανέλαβε ο πολλά βαρύς και πιο κυνικός Πογιέτ: έδωσε ταυτότητα και σκληράδα αλλά ο αποκλεισμός μέσω του Nations League -σε μονό παιχνίδι- για το Euro 2024 από τη Γεωργία στα πέναλτι ήταν καταστροφικός και ασήκωτος– και του πιστώνεται στο έπακρο.
Ιβάν και αναπτερωμένες ελπίδες
Ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς πιο πράος και μαζεμένος, αντικατέστησε τον Ουρουγουανό και αναπτέρωσε το ηθικό όλων: έκανε ξανά το ομοσπονδιακό συγκρότημα να μοιάζει με οικογένεια και χαίρει εκτίμησης από την πλατιά μάζα φιλάθλων.
Σε πρώτη φάση τα πράγματα κύλησαν καλά: άνοδος στη League A του Nations League πρώτα με αξέχαστο -δυστυχώς όχι μόνο καλούς λόγους- διπλό στην Αγγλία και κατόπιν νέο διπλό στη Σκωτία σε μπαράζ.
Όταν καίει η πατάτα
Όταν ήρθε η ώρα όμως για πρόκριση, οι ατάκες περί καλύτερου ρόστερ όλων των εποχών (άραγε του 2004 τι ήταν;) πήγαν περίπατο. Στον καλύτερο προκριματικό όμιλο Μουντιάλ που θα μπορούσε να μας τύχει, με τον πρώτο να προκρίνεται απευθείας και τον δεύτερο έστω να πηγαίνει στα μπαράζ, παίξαμε αφελώς και καταφέραμε να αποκλειστούμε ως τρίτοι απέναντι σε Δανία, Σκωτία και Λευκορωσία.
Και τώρα Nations League
Φτάσαμε πλέον στο σήμερα κι αφήνουμε πίσω όλα τα προαναφερθέντα. Πάμε να δούμε τους αντιπάλους μας ώστε να σχηματίσουμε μία ολοκληρωμένη εικόνα για το πού βαδίζουμε.
Σερβία
Μονίμως ανεπαρκής, ικανή για το καλύτερο και για το χειρότερο, πάγια αναποτελεσματική στα μεγάλα σαλόνια, με λίγα λόγια…Βαλκάνια! Από την ποδοσφαιρική ίδρυσή της βλέπει με κυάλια τη μισητή Κροατία και προτιμά να αναλώνεται σε αψιμαχίες είτε εντός (καυγάδες μεταξύ παικτών και προπονητή), είτε εκτός τειχών (Αλβανία). Δεν υπήρξε ποτέ εκλέκτορας να εμπνεύσει και να τραβήξει τα γκέμια, μοιραία το ατόφιο της ταλέντο πήγαινε στράφι. Για πορείες ας μην το συζητήσουμε καλύτερα: για δεκαετίες, σε όποια διοργάνωση κι αν συμμετείχε, πέρασε και δεν ακούμπησε.
Ο οδοστρωτήρας Μίτροβιτς απουσιάζει λόγω τραυματισμού συνεπώς ο περιορισμένων δυνατοτήτων τεχνικός Βέλικο Παούνοβιτς θα αρκεστεί στα αδέρφια Μιλίνκοβιτς-Σάβιτς, στον στόπερ Πάβλοβιτς της Μίλαν, στους δικούς μας Ζίβκοβιτς και Γιόβιτς και φυσικά στον πολύ Ντούσαν Βλάχοβιτς (εάν έχει ξυπνήσει καλά το πρωί).
Δεν ξέρεις τι σου ξημερώνει με αυτή την ομάδα. Σίγουρα αποτελεί τον πιο βατό αντίπαλο μας στον όμιλο, αντίστοιχα όμως μπορεί να αποδειχτεί ζόρικη στην καλή της μέρα και δύσκολη στην πρόβλεψη στο ποδοσφαιρικό στοίχημα.
Γερμανία
Θυμάστε κάποτε τα κραταιά Πάντσερ που και μόνο στο άκουσμα της λέξης «Γερμανία» έκαναν τον αντίπαλο να τρέμει; Μπορείτε να τα διαγράψετε από τη μνήμη σας, δεν υπάρχουν πια. Αφού ζήσαμε και αποκλεισμό στα πέναλτι (από την Παραγουάη στο πρόσφατο Μουντιάλ) τα έχουμε δει όλα πια! Κατάκτηση Παγκοσμίου Κυπέλλου το 2014 με φουρνιά-φωτιά, χαμένος ημιτελικός Euro το 2016 κι από εκεί και πέρα το χάος. Παταγώδης αποτυχία στα Μουντιάλ (ολόκληρη Νασιονάλμανσαφτ να μην περνάει τον όμιλο…), παίχτες ανήμποροι να σηκώσουν το βάρος της φανέλας και όσο για προπονητές, ας το αφήσουμε καλύτερα. Μετά τη φυγή Λεβ, ο δεδομένα παγκόσμιας κλάσης Φλικ πλήρωσε γρήγορα το μάρμαρο και δεν στέριωσε, ο διάδοχος Νάγκελσμαν είχε περισσότερη πίστωση χρόνου αλλά μάλλον ένιωσε βασιλικότερος του βασιλέως. Αποτέλεσμα: ήρθε, είδε και απήλθε.
Στα του σήμερα, ένας είναι ο σωτήρας και σε αυτόν έχουν εναποθέσει τις ελπίδες τους οι Γερμανοί για ανάκαμψη: ο εκούσια παροπλισμένος κόουτς Γιούργκεν Κλοπ, ο μόνος που αποδεδειγμένα μπορεί από το τίποτα να φτιάξει αριστουργήματα.
Το ζήτημα όμως είναι με ποιον; Με τον Νόιερ στο τέρμα στα γεράματα; Με τον Ρούντιγκερ επιρρεπή στους τραυματισμούς στα 33; Με Πάβλοβιτς και Ν’Μέτσα στα χαφ; Υλικό υπάρχει: ο Κίμιχ, ο Χάβερτς, ο Μουσιάλα και ο Βιρτς έχουν ποιότητα και μπορούν να συνεισφέρουν.
Το πρόβλημα όμως είναι ότι η Γερμανία έχει να βγάλει σέντερ-φορ της προκοπής από την εποχή του Κλόζε και είναι πασιφανές ότι υπολείπεται σε προσωπικότητες που θα βγουν μπροστά στα δύσκολα – η ψυχοσύνθεση των περισσότερων σύγχρονων παιχτών της ομοιάζει περισσότερο με αυτή συμπαθών οικόσιτων αιλουροειδών….
Αν όλα κυλήσουν φυσιολογικά στις στρατηγικές στοιχήματος, θα κονταροχτυπηθεί στον όμιλο με την Ολλανδία για την κατάληψη της πρώτης θέσης.
Ολλανδία
Η βασίλισσα χωρίς στέμμα, η απανταχού αγαπημένη όλων των ποδοσφαιρόφιλων, με μία παρακαταθήκη-όνειρο (Total Football) και μία φανέλα-ονείρωξη.
Στα λόγια είναι ωραία όλα αυτά, στην πράξη όμως η Ολλανδία εξακολουθεί να φτάνει στη βρύση και να μην πίνει νερό. Από τον χαμένο τελικό Μουντιάλ το 2010 μέχρι σήμερα είχε πολλά σκαμπανεβάσματα (τρίτη θέση Μουντιάλ 2014, αποτυχία πρόκρισης σε Euro 2016&Mουντιάλ 2018(!), ημιτελικός Εuro 2024). Ο εν γένει αποτυχημένος Κούμαν έφυγε και νέος εκλέκτορας ανέλαβε πλέον ο Τσάβι, με την ελπίδα να χαρίσει λίγη από τη μαγεία του Κρόιφ.
Έχει πολλή δουλειά μπροστά του καθώς στο ρόστερ τα κουκιά είναι μετρημένα: στην άμυνα πλην του γερόλυκου Φαν Ντάικ δεν υπάρχουν αξιόλογες λύσεις, στα χαφ ο Ντε Γιονγκ είναι μονίμως τραυματίας και το κάρο από τη λάσπη πρέπει να τραβήξουν οι Ντάμφρις, Χάκπο, Γκράβενμπερχ και Μάλεν. Νούμερο ένα στόχος δεν είναι το όμορφο ποδόσφαιρο αλλά το πώς θα καταστούν οι Οράνιε αποτελεσματικοί.
Τι να περιμένουμε;
Ας είμαστε ειλικρινείς: οι προβλέψεις για την Εθνική Ελλάδος Nations League 2026 δεν έχουν ιδιαίτερη σημασία για το πού θα πλασαριστούμε. Είτε πρώτοι, είτε τελευταίοι, λόγω του format δεν κερδίζουμε κάποιο εισιτήριο. Πρακτικά έχει νόημα διότι με καλή πορεία βελτιώνουμε την παγκόσμια κατάταξή μας και θα αντιμετωπίσουμε στο μέλλον αντιπάλους χαμηλότερης δυναμικότητας. Αλλά στην ουσία αυτό που μας καίει είναι η πρόκριση στην επόμενη φάση μεγάλης διοργάνωσης.
Καλό θα είναι τώρα να μετρήσουμε τις δυνάμεις μας, να πάρουμε εμπειρίες κόντρα σε παρηκμασμένες μεν αλλά κραταιές ομάδες, όμως τα σημαντικά παιχνίδια θα έρθουν αργότερα.
Ο Γιοβάνοβιτς έχει εξαιρετικό υλικό: δε χρειάζεται να αραδιάσουμε ονόματα, οι παίχτες της Εθνικής πλέον παίζουν στο υψηλότερο επίπεδο. Αν προσθέσουμε στην εξίσωση τα νιάτα τότε μόνο αισιόδοξοι μπορεί να είμαστε.
Το μεγάλο «αλλά» έρχεται μαζί με δύο προβληματισμούς:
α) η ένδεια στον άξονα βγάζει μάτι. Δεν υπάρχει καθαρόαιμο εξάρι κλάσης, ούτε κάποιος παιχταράς box-to-box που θα κάνει τη διαφορά.
β) πρέπει επιτέλους να γίνουμε κυνικοί και να διαχειριζόμαστε τα παιχνίδια. Ωραία η ταχύτητα, θεαματικές οι ντρίμπλες, κανείς όμως δεν πέρασε σε Μουντιάλ με πεντάρες κόντρα στη Λευκορωσία.
Οψόμεθα λοιπόν, ας ευχηθούμε καλή επιτυχία και ας απολαύσουμε τρεις εβδομάδες (!) με εθνικές….
